Lolo Sapatero

Isang umaga nang papunta sa skwela,

Mayron akong nakitang isang mamang matanda.

Kulubot na balat, makapal na kamay,

Marka ng maghapong paghihintay.

Sa isang sulok siya’y nakaantabay,

Nang may makita sa paghahanapbuhay.

Doon ay walang sawa siyang naghihintay,

Suot ang kanyang damit na luray-luray.

Nais ko siyang tulungan at alagaan,

Ngunit ako’y isang estudyante lamang.

Marupok ako at walang kakayahan,

Lalo na’t ako ri’y nangangailangan.

Ngayo’y idadaan ko nalang sa dasal,

At sana’y tugunan ng Poong Maykapal.

Ilayo po sa kapamahaka’t gulo,

Ang minamahal kong Lolo Sapatero.

Lolo Sapatero by Rhey Anne Gempisao Alvarico

Hindi alintana sa kanya ang alikabok sa tabi ng daan at ang ginaw tuwing umuulan. Patuloy siya sa pagkayod upang may makain siya at kung sino man ang kanyang binubuhay.

Inialay koi to kay Lolo Sapatero na halos araw-araw kong naakikita na nakaupo sa sidewalk ng Magallanes St.

Isa siya sa mga inspirasyon ko upang mag-aral ng mabuti nang sa gayo’y makatulong ako sa mga katulad niyang naghihirap.

Bintana

Maganda ang simula ng umaga sa araw kong iyon. Bukas ang lahat ng bintana at pumapasok ang hindi maalikabok na hangin sapagkat umuulan naman sa labas. Kahit kailan ay hindi ko ginustong umulan ng malakas sa siyudad na tinitirahan ko. Ngunit ang araw na yaon ay nagbigay sa akin ng di maipaliwanag na kasiyahan sa puso. 

Madilim ang paligid at basa ang daanan. Umaagos naman ng malakas ang maruming tubig sa dinudungaw kong estero habang ang mga batang kalye, bagamat umuulan ay patuloy pa rin sa pangangatok sa mga sasakyang dumadaan at humihinto. Sa isang banda ay napansin ko ang isang binatang matagal na palang nagmamasid sa akin. Sa takot ko ay dali-dali akong umupo upang hindi niya ako makita.

Matagal-tagal rin ang pagtatago ko para di ko na siya makita sa muli kong pagdungaw. Binagot ako sa kakaupo at tumayo akong muli at dumungaw sa banda kung saan ko nakita ang binata. Ngunit kabaligtaran sa aking inaasahan, ang binatang nakaputi ng damit na nakasukob sa isang itim na paying ay nakatingin pa rin sa lugar na aking kinatatayuan. 

Tinalasan ko ang aking mga mata at pilit kong ipinagwalang bahala ang kalabuan ng aking paningin upang siguraduhin kung talaga bang sa akin siya tumitingin. Sa pag-aakala kong hindi niya mapapansin ay idiniin ko ang aking mga mata sa bintana ng aking silid upang siya ay siyasatin. Ngunit ako’y kanyang nginitian. Sa pagkamangha ko’y napangiti ako sa kanya nang bigla niyang itinaas ang kanyang kamay at ikinaway sa akin. Sa puntong iyon ay nagising ako sa pangaral ng mga nakakatanda sa akin, “Wag kaibiganin ang mga taong hindi mo kilala.” Napahinto ako at nanlunok. Sa kaba ko ay agad-agad kong isinara ang bintana ng aking silid. 

Magkahalong takot at panghihinayang ang nadama ko sa araw na iyon. Takot na baka mapaibig ako sa isang estranghero at panghihinayang sapagkat sa pagsara ko ng bintana ay para ko na ring isinara ang pagkakataong makilala ang binatang iyon. Ang estrangherong iyon, isang magandang nilalang na inilikha ng Diyos. Sa pagsara ko sa bintana ng aking puso ay nabilanggo ko siya sa loob nito.

Isang estorya hango sa aking mga karanasan noong ika-13 ng Pebrero, 2011.

Ang estrangherong iyon ay ‘di ko na ulit nasilayan matapos ang araw na iyon.

Bintana by Rhey Anne Alvarico

Our Battle

It's hard to fight for something

When everybody thinks it's nothing

We may have done everything

But for them it's no good thing.

My baby you're my only love

In this world I want to have

Beside you I always wanna be

With you I hope I will be.

All the bad habits you stopped

All the good things you didn't drop

Though I love you for who you were

I love you more for who you are

How come they so much disagree

When the bible sets us free?

Don't they think it's never easy

To be what we don't wanna be?

It's us against the world

To unfold the mysteries untold

That they must let us see

The love they must give us free.

I don't want to let you go

But how will I ever know

That in this battle of us two

We'll not let each other go?

Our Battle by Rhey Anne Gempisao Alvarico

Labaw Sa Tanan

Sa Akong Inahan

Sugod sa sinugdanan

Kami imo nang' giatiman.

Sa among' kadaghan

Gialima mi nimo tanan.

Pirmi ka man maguol

Kami wa' 'mo gibasol.

Dugang man mi sa kahasol

Kanamo wa ka mapuol.

Sa panahon sa kalisod

Bisan hapit di' na ka kasugakod

Wa gayod ka magpaanod

Sa bisan unsa nga balod.

Sa magul-anon ko nga adlaw

Sa akong kiliran andam kang' maminaw.

Nagluha kong' mata imong gipatin-aw.

Imong kamaayo mangibabaw.

Inahan namong' mapinanggaon

Kami gayod mapasalamaton.

Malipayon mo kaming' giangkon.

Labaw pa ka sa bituon.

Gihigugma kong' inahan

Hingpit mo untang' timan-an

Nga para nako ug sa tibuok kalibotan

Labaw ka sa tanan.

Sa Akong Amahan

Sa pipila ka tuig

Gipundok mo ang atong bulig.

Kanimo dako kaayo ko'g pagsalig

Tungod kay klaro pa ka sa tubig.

Labawng' taas mong' pasensya

Ug maanyag mong' presensya

Nagpabiling' maayong grasya

Sa tibuok pamilya.

Sa daghang' butang ikaw nagdumili

Nagpaila nga kami kanimo bahandi.

Sa tanang' butang kami wa' 'mo pasagdi.

Wala gayo'y kanimo makapuli.

Sa mga maayong pamatasan

Kami imong' gitudloan.

Matinuoron kang' kauban

Labaw pa ka sa bulawan.

Amahan namong gitahoran

Imong' kakugi dili matupngan.

Nagpasalamat 'mi nimo sa tanan

Kay kami wa' nimo gipasagdan.

Pinangga kong' amahan

Hingpit 'mo untang' timan-an

Nga para nako ug sa tibuok kalibotan

Labaw ka sa tanan.

Sa Akong Ginikanan

Mapasalamaton kami og dako

Sa tanan ninyo nga kahago

Sukad pa niadtong kami nagkalago

Hangtod kami tanan nangadagko.

Kamo gayod tinuod nga isog

Kay sa kinabuhi kamo nakigbasog.

Hinaot tagaan pa kamo og saktong kusog

Tungod kay para kanamo nagpabilin mong' baskog.

Inyong disiplina sakto ang paagi

Tungod ninyo sa saktong dalan ko nag-agi.

Tungod sa inyong tumang' pagkugi

Nindot tanan nakong' kaagi.

Sa akong wa'y samang' ginikanan

Salamat sa di' matupngan nga pag-atiman

Kamo unta padayon nga gasahan

Sa atong Ginoo sa Kalangitan.

Tinahod kong' ginikanan

Hingpit n'yo untang timan-an

Nga para nako ug sa tibuok kalibotan

Labaw mo sa tanan.

LABAW SA TANAN By Rhey Anne Gempisao Alvarico

Get to know the Perfectly Imperfect Me

         Hey you readers! Welcome to my Perfectly Imperfect blog! You are one lucky reader! Yes. YOU! You're lucky because you'll get a sneak peak to my Perfectly Imperfect world.

          Enough with all these Perfectly Imperfect things. My name is Rhey Anne Gempisao (Katada Paras) Alvarico. I was born in a hot afternoon of July 25th, 1993. I am a native Siquijodnon with big dreams -- dreams of inspiring people, changing lives and making a difference through public service. I am from a big, happy, fun, lovable, understanding, beautiful, loving, and everything nice family. I am the eldest among the half a dozen beautiful kids of my perfect parents Anesia and Reyanaldo Alvarico.

          After this post, I will bombard you with few of my collections of poems, narratives of my experiences, short stories, and more. I am perfectly imperfect, but for sure you will fall in love with my blog... Perfectly!

        P.S. Trilingual tayo dito. Naa'y Tagalog ug Bisaya! =)